ความรักในวัยเรียน เป็นความรักที่ดี ที่เรามีต่อเพื่อน ๆ ทุกคนตั้งแต่เรียนด้วยกันมา ความรักที่ดีควรจะมีความจริงใจต่อกัน มีน้ำใจ ไม่พาเพื่อนเสีย นอกจากความรักที่มีต่อเพื่อน ๆ แล้ว ก็ยังมีความรักต่อพ่อแม่ คือความจริงใจที่ยิ่งใหญ่ พ่อแม่สามารถเสียสละได้ทุก ๆ อย่าง ไม่ว่าจะเป็นการพักผ่อนยามเราไม่สบาย พ่อแม่ต้องเหนื่อยมากแค่ไหน เราไม่สามารถรู้ได้ แต่เราก็สามารถทดแทนพระคุณของพ่อแม่ได้ ความรักที่มีต่อตัวเอง เราก็ควรตั้งใจเรียน ไม่ทำร้ายตนเองในทางตรงหรือทางอ้อม เพราะอาจทำให้พ่อแม่เสียใจ ความรักของคนบางคนอาจมีความหมายไม่เหมือนกัน แต่สำหรับฉันแล้ว ความรัก คือ ความจริงใจที่มีให้ต่อกันและกัน
ความรักในวัยเรียน มีหลายอย่าง เช่น รักเพื่อน รักกันเป็นกิ๊ก แต่ถ้าให้อธิบายคำว่ารักในวัยเรียน คือ บางคนชอบกันเป็นกิ๊ก ชอบกันเล่น ๆ ซะมากกว่า เพราะเราไม่ได้รักกันไปยาวนาน เพราะเดี๋ยวตอนโต ก็จะได้เจอคนที่ดี ทำงานที่ดี มีครอบครัวที่ดีจึงจะเรียกว่ารักแท้ ถ้าให้หนูเลือกตอนนี้...รักเพื่อนดีกว่า เพราะจะเป็นมิตรที่ยั่งยืน เราควรคบกับเพื่อนทุกคน เพราะเขาจะช่วยเหลือเราได้เหมือนกัน แต่ตอนนี้รักพ่อแม่ และตัวเองดีที่สุด
ความรักในวัยเรียนมีทั้งข้อดีและข้อเสีย ไม่จำเป็นต้องเป็นหนุ่มสาว แต่น่าจะเป็นพ่อแม่และเพื่อน ๆ รวมถึงเรื่องเรียนด้วย
ข้อดี ก็คือ เมื่อเรามีเพื่อนเราก็รักเพื่อน ช่วยเหลือกัน และเป็นมิตรที่ดีต่อกัน เราจะได้ไม่เหงาเพราะมีเพื่อน
ข้อเสีย เมื่อเราทะเลาะกันมันทำให้รู้สึกไม่ค่อยดี ไม่มีความสุขเพราะต้องนึกถึงแต่เรื่องของเพื่อนที่ทะเลาะกัน เราไม่จำเป็นต้องมีความรักในวัยเรียนตามยุคตามสมัย โดยเฉพาะความรักของหนุ่มสาว สิ่งที่เราควรรักก็คือ ความขยันในการเรียนและรักพ่อแม่มากกว่า
ความรักในวัยเรียนมีทั้งข้อดีและข้อเสีย
ข้อเสีย
ทำให้เสียการเรียน หรือไม่ก็อาจทำให้พ่อแม่เสียใจ ทำให้เราเสียอนาคตก็ได้ บางทีการที่เรามีความรักในวัยเรียนก็เป็นสิ่งที่ไม่ดีเลยสำหรับเรา เป็นเพียงแค่อารมณ์ชั่ววูบเท่านั้น แต่เมื่อโตแล้วก็จะเป็นความรักที่แท้จริง สามารถศึกษาซึ่งกันและกันได้ แต่ตอนนี้เรื่องที่สำคัญที่สุด คือการเรียน การทำให้พ่อแม่ภูมิใจในตัวเรามากที่สุด เมื่อเราตั้งอนาคตไว้ตรงจุดไหนเราก็ควรที่จะไปให้ถึง
ข้อดี
การที่เราได้รับประสบการณ์ในการมีความรัก และที่สำคัญที่สุดคือ การรักพ่อแม่ ที่คอยห่วงใยคอยดูความสำเร็จของเราอยู่ เราก็ควรที่จะตอบสนองเพื่อไม่ให้ท่านเสียใจ เพราะท่านเป็นคนเลี้ยงดูเรา ส่งให้เราเรียนหนังสือ พ่อกับแม่เคยพูดกับฉันว่า แค่เรียนจบก็ดีใจแล้ว...
ความรักในวัยเรียน สำหรับฉันแล้ว ฉันว่ามันยังไม่จำเป็นซักเท่าไร แต่ถ้ามีก็ไม่ผิด เพราะวัยนี้เป็นวัยที่อยากรู้อยากลองอยู่แล้ว แต่ก็ควรรักให้ถูกให้เหมาะสม ต้องไม่ให้เสียการเรียน ไม่ใช่ว่าเวลาทุกนาทีต้องให้แฟนหมด ถ้ารักแบบนั้น ฉันว่าอย่ารักกันเลยจะดีกว่า
ปัญหาในสังคมไทยตอนนี้เราจะเห็นว่ามีคนฆ่าตัวตาย หรือมีการฆาตกรรมกันมาก สาเหตุส่วนใหญ่ก็มาจากความรัก รักแล้วไม่สมหวังเกิดการเครียดแค้น และส่วนมากจะอยู่ในวัยของนักศึกษา
คนเราควรจะรักให้เป็น ถ้ารักไม่เป็นก็อาจนำมาซึ่งการสูญเสียได้
ความรักในวัยเรียนอันที่จริงไม่ควรจะมี เพราะยังเด็ก และวุฒิภาวะยังมีไม่มากพอ แต่ถ้ามีความรัก ก็ควรจะมีความรักแบบเพื่อนมากกว่า ที่สำคัญความรักแบบเพื่อน จะอยู่นานกว่าความรักแบบแฟน
เป็นคล้าย ๆ Poply Love ความรักที่เกิดในช่วงนี้อาจผ่านไปอย่างรวดเร็ว และอาจไม่ลึกซึ้งเท่ากับวัยทำงาน แต่เด็กเกือบทุกคนที่อยู่ในวัยนี้ ก็ริจะมีความรักแน่นอน ความรักไม่ใช่เรื่องผิด แต่ต้องรักให้ถูก ให้อยู่ในเขตในสายตาผู้ใหญ่ รักไม่ใช่เรื่องที่เสื่อมเสียถ้าเราไม่ทำให้มันเสื่อมเสีย ถ้าเลือกจะรัก ต้องรักให้ถูก ต้องรักให้เป็น สำหรับความรักในวัยเรียนนั้น ฉันคิดว่าทุก ๆ คนต้องมีบ้างแหล่ะ ไม่มากก็น้อย และความรักในวัยเรียนก็แตกต่างกันออกไป เช่น รักเพื่อน รักเพื่อนต่างเพศ รักครอบครัว รักคนรอบข้าง และสุดท้ายรักตนเอง
ความคิดหรือความรักของฉันก็คือ
1. รักตนเอง เพราะถ้ายังไม่รักตนเองแล้วใครจะรักเรา
2. รักครอบครัว
3. รักคนรอบข้าง และสำหรับเพื่อนต่างเพศนั้นฉันคิดว่า มันคงจะเร็วเกินไป ในการที่จะหาใครสักคนมาเป็นแฟน แต่ถ้ารักอยู่ในขอบเขต ไม่เหลวไหล ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน นี่แหล่ะ คือข้อดีของการมีใครสักคน สำหรับข้อเสียอาจเป็นการชวนกันไปหมกมุ่นเกี่ยวกับยาเสพติดและสิ่งที่ไม่ดี ถ้ามีแฟนแล้วชวนกันแย่อย่างนี้อย่ามีเลยดีกว่า ง่ายที่สุดอยู่คนเดียว และสุดท้ายนี้อยากบอกว่าก่อนที่จะไปรักใครเข้าใจใคร ต้องรักตนเองและเข้าใจตนเองซะก่อน
ความรักในวัยเรียนเป็นความรักที่ดีสวยงามแค่ตอนแรกที่คบกัน พอมีเรื่องขัดใจกันก็ทะเลาะกันแล้วเลิกกันไป ทำให้เสียการเรียนและหม่นหมอง ทำให้ตัวเองไม่มีค่า
ข้อดี ความรักในวัยเรียน ควรรักแค่เพื่อนไม่ควรเลยเถิดจากนี้
ข้อเสีย ความรักในวัยเรียน อาจทำให้เสียการเรียน เพราะเสียใจเรื่องความรักและทำใจไม่ได้
1. เป็นผู้ฟังที่ดี
